Friday, September 27, 2013

സഹയാത്രികന്‍..


വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം എനിക്ക്‌ പുതിയൊരു മേൽവിലാസം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
ആറാം നിലയിലെ d ഫ്ലാറ്റ്‌.
ആറാം നിലയിൽ ലിഫ്റ്റിറങ്ങിയാൽ കാണുന്ന വലതുവശത്തെ ആദ്യത്തെ ഡോർ A6d.‌
മൂന്ന് അക്കങ്ങളിലെ പുതിയ മേൽവിലാസം അരോചകമായി തോന്നുന്നു.
ഉയരങ്ങളിൽനിന്ന് ഗ്രൗണ്ട്‌ ഫ്ലോറിലെത്താനുള്ള ആശ്രയം വളരെയധികം ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ലിഫ്റ്റ്‌ ആയതിന്റെ ഏനക്കേടുകൾ വേറെയും..
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിൽ അവനൊരു പ്രശ്നക്കാരനായി സമയം അപഹരിച്ചിരുന്നു
പുതിയ തലമുറയുടെ തലതിരിഞ്ഞ ബുദ്ധി,
അല്ലാതെന്തു പറയാൻ.. ആറാം നിലയെ മൂന്നെന്നും മൂന്നാം നിലയെ മൈനസ്‌ മൂന്നെന്നും കാണിക്കുന്ന ഐക്കണുകളുടെ കളികൾ ഇന്നലെയാണു പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തത്‌. ലിഫ്റ്റിന്റെ ഉപയോഗം ഒട്ടും ആവശ്യം വരാത്ത ഒറ്റനിലയിലാണു ജനിച്ചു വളർന്നത്‌..
അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ കാണുന്ന താല്പര്യം പോലുമില്ലാതെ ആശങ്കകളോടെയാണ് അത്യാവശ്യാവസരങ്ങളിൽ പോലും അതിനകത്ത്‌ കയറിപ്പറ്റിയിരുന്നത്‌.
ജോലിസ്ഥലത്തും മനപ്പൂർവ്വം അവഗണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതും ഈ മെഷീനെ തന്നെയായിരുന്നു.

പുതിയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അല്പം ധൈര്യം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
കൂടെ യൗവ്വനവുമെന്ന് മനസ്സ്‌ പറയുന്നു.

" ഞാനും ഇവിടെ ഇറങ്ങുന്നു "

ലിഫ്റ്റിന്റെ ഡോർ അടക്കുവാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഡോറിന്റെ സ്ലൈഡിലെ എന്റെ കൈക്കു മുകളിൽ ഒരു കരസ്പർശം പതിഞ്ഞതറിഞ്ഞത്‌. ഇദ്ദേഹം എപ്പോൾ ഇതിനകത്ത്‌ കയറിയെന്നു പോലും ഓർക്കുന്നില്ല.
സ്ലൈഡ്‌ ഡോറിൽനിന്ന് കൈവലിച്ച്‌ ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ലിഫ്റ്റിൽനിന്നിറങ്ങി നിശബ്ദയായി A6d ലേക്ക്‌ നീങ്ങുമ്പോൾ എതിർവശത്തെ ഡോർ തുറന്ന് അദ്ദേഹം A6c ലേക്ക്‌ കയറുന്നതറിയുവാൻ കഴിഞ്ഞു.
മുഹമ്മദ്‌ മുസ്തഫ, അതാണദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരെന്ന് പിറ്റേന്ന് ഫ്ലാറ്റ്‌ വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ A6c യുടെ ഡോറിനു അലങ്കാരമായി തൂങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണ ഫ്രെയിമുള്ള നെയിം പ്ലേറ്റിൽനിന്ന് അറിയുവാൻ കഴിഞ്ഞു.
പ്രശസ്തനായ ഒരു ടൂറിസ്റ്റ്‌ ഗൈഡ്‌ കൂടിയാണ് അദ്ദേഹമെന്ന് നെയിംപ്ലേറ്റിനു ചുവടെയുള്ള കോപ്പർ ഫലകത്തിലെ വിവരണങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കുവാനായി.
ഫ്ലാറ്റ്‌ പൂട്ടി ലിഫ്റ്റിനകത്ത്‌ കയറി ഡോർ അടക്കുവാൻ തുടങ്ങിയതും ഇന്നലത്തെ അതേ സ്പർശം എന്റെ കൈക്കുമേൽ വീണ്ടും പതിഞ്ഞതായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
ചിന്തകളിലെന്ന പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമിപ്യവും തന്നെ അലസോരപ്പെടുത്തുകയാണെന്ന് മനസ്സുറപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം ലിഫ്റ്റ്‌ഡോർ അടച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"എപ്പോഴായിരിക്കും അദ്ദേഹം A6c നിന്നിറങ്ങി ലിഫ്റ്റിൽ പ്രവേശിച്ചത്‌ ?
ഞാൻ A6c മുന്നിൽ ലോകം മറന്നു നിന്നത്‌ അദ്ദേഹം കണ്ടുകാണുമല്ലൊ..ഹൊ..ജാള്യത മറച്ചു വെക്കാനാവുന്നില്ല.
ചിലപ്പോൾ ഞാനിങ്ങനെയാ..
സ്ഥലകാലബോധമില്ലാതെ പെരുമാറുന്നു..
പരിസരം മറക്കുന്നു "

ഞാൻ പിന്നെയും നിശബ്ദതയുടെ കൂട്ടുപിടിച്ച്‌ അദ്ദേഹത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിന്നു. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയൊരു അകലമുണ്ടെന്ന ധാരണ വരുത്തികൊണ്ടായിരുന്നു ആ നിൽപ്പ്‌. എന്നിട്ടും വീര്യം കൂടിയ വിദേശ അത്തറിന്റെ ഗന്ധം എന്നെ മത്തുപിടിപ്പിക്കും പോലെ മൂക്കിൽ തുളച്ചു കയറി. അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിലകൂടിയ മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചത്‌.

ചുണ്ടുകളെ നോവിപ്പിക്കരുതെന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ അദ്ദേഹം കരുതലോടെ സംസാരിക്കുന്ന പോലെ..

ആ ഫോൺ സംഭാഷണം നടക്കുമ്പോൾ എവിടെയൊ കണ്ടുമറന്ന തടാകക്കരയിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉലാത്തുകയായിരുന്നു.
കളിത്തോണികളെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം സവാരി ബോട്ടുകൾ തലങ്ങും വലങ്ങുമായി നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇൻഡ്യയിലും വിദേശത്തുമായുള്ള വിവിധ ടൂറിസ്റ്റ്‌ കേന്ദ്രങ്ങളെകുറിച്ച്‌ ചുണ്ടുകളെ നോവിപ്പിക്കാതെ തന്നെ അദ്ദേഹം വർണ്ണിക്കുന്നുണ്ട്‌.
വളരെ താമസിയാതെ അവിടേക്കുള്ള യാത്രകൾ തരപ്പെടുത്തുമെന്ന വാഗ്ദാനവും നൽകി അദ്ദേഹമെന്റെ മോതിരമണിഞ്ഞ വിരലിനെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഇറുക്കി.
ചലനമറ്റ തടാകജലം കണക്കെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അപ്പോഴും നിശബ്ദമായിരുന്നു.

"റോസ്‌ മേരി ഇറങ്ങുന്നില്ലേ..?"

പതിഞ്ഞ സ്വരം ചിന്തകളെ ഉണർത്തി.
ഞാൻ റോസ്‌ മേരിയാണെന്ന് മുഹമ്മദ്‌ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ?
ചോദിക്കാൻ ഒരുമ്പെടും മുന്നെ മറുപടി എനിക്ക്‌ വ്യക്തമായിരുന്നു. എന്റെയും നെയിംപ്ലേറ്റ്‌ A6d ൽ തൂങ്ങുന്നുണ്ടല്ലൊ..!
ലിഫ്റ്റ്ഡോർ അടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ചിരിയോടൊരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം ഇതിനകം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഒന്നുകൂടെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്‌ ആ മുഖം നോക്കിയപ്പോള്‍ നേരിടാനാവാത്ത വിധം വിടർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിൽനിന്ന് വാക്കുകൾ ഉതിർന്ന് വീണു.

"ആഡംബരങ്ങൾ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. ഒട്ടനേകം ധൂർത്തുകൾ കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞും ആസ്വദിച്ചും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതുകൂടികൊണ്ടായിരിക്കാം  ഈ അവഞ്ജത.
രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ സ്ത്രീകളെ ഞാൻ പുച്ഛത്തോടെ മാത്രം വീക്ഷിക്കുന്നു. അവരുമായുള്ള പരിചയം പുതുക്കലിനു പോലും ഞാൻ താല്പര്യം കൊടുക്കാറില്ല..
മുഖംതിരിച്ച്‌ നടക്കുന്ന എന്നെ പഴിക്കുന്ന ചായം പൂശിയ ചുണ്ടുകളെ ഞാൻ അവഗണിക്കുകയാണു പതിവ്‌..
പക്ഷേ, ഈ രത്നക്കല്ലണിഞ്ഞ വിരലിനോടെനിക്ക്‌ ഇഷ്ടം തോന്നുന്നു. എതിർവാതിലിനോട്‌ തോന്നുന്ന അടുപ്പമായിരിക്കാം.“

അദ്ദേഹമീ രഹസ്യം പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒരു മനോഹരമായ ഉദ്യാനത്തിലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ക്ഷണിക്കാതെ തന്നെ ഞാനദ്ദേഹത്തെ തേടി അവിടെ എത്തിപ്പെട്ടതാണെന്ന സങ്കോചം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.
സംഗീതത്തിനനുസൃതമായി തുള്ളുന്ന വർണ്ണപ്പൊലിപ്പുള്ള വാട്ടർഫൗണ്ടൻ നേർത്ത നിലാവിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്നുനിന്ന് ആസ്വദിച്ചതിനുശേഷം ഒരു കപ്പ്‌ നെസ് കഫേ കുടിച്ചദ്ദേഹത്തോട്‌ യാത്രപറഞ്ഞ്‌ നീങ്ങുന്ന ദൃശ്യം കണ്ണിൽനിന്ന് മായുമ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം ലിഫ്റ്റിറങ്ങി കാർ ഡ്രൈവ്ചെയ്തു പോയിരുന്നു.

ഓഫീസ് ജോലികളിൽ ശ്രദ്ധ പതിയുന്നില്ല.
മുറിക്കുള്ളിലും പുറത്തുമായി ആളുകൾ തിരക്കിട്ട്‌ അങ്ങാട്ടുമിങ്ങോട്ടും പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരിൽ ചിലരുടെ കൈയ്യിൽ വിദേശയാത്രക്കുള്ള ടിക്കറ്റ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചിലർ സമീപപ്രദേശത്തേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്യുന്നതിനായി കാത്ത്‌ നിൽക്കുന്നു.

"റോസ് മേരീ..നീ എവിടെയാണ്....?"

മുറിയിലെ കോർണ്ണർ ചെയറിലിരുന്നു കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം പതിവിനു വിപരീതമായി സ്വരമുയർത്തി ചോദിക്കുന്നു.

"ദാ..ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്ന്"

അദ്ദേഹത്തിനരികിൽ ചെന്നുനിന്ന് ഉണർത്തിയപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ആശ്വാസം കാണാനായി
സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കാണാനാവുമെന്ന് കരുതാത്ത വളരെ പ്രസിദ്ധരായ ചില വ്യക്തികളെ അദ്ദേഹമെനിക്ക്‌ പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു.
അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തികൊണ്ട്‌ അത്യധികം വിനയത്തോടെ ഞാനവർക്കു മുന്നിൽ നിശബ്ദയായി നിന്നു.
ഞാൻ റോസ്മേരിയാണെന്നും ഒരു ട്രാവൽ ഏജൻസിക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുകയാണെന്നും എന്റെ വലത്തേ കയ്യിലെ മോതിരവിരലിൽ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വൈരക്കല്ല് മോതിരം എന്റെ മറ്റു വിരലുകളുടെ സൗന്ദര്യം കൂട്ടുന്നുവെന്നും സംസാരമദ്ധ്യേ പ്രശംസകളുടെ അംശമില്ലാത്ത ലളിത ഭാഷയിൽ അദ്ദേഹം വിസ്തരിച്ചു.

ഞാനത്‌ ആസ്വദിച്ചുവെന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടതും അദ്ദേഹമെന്നെ കളിയാക്കുവാനും മറന്നില്ല..
"പ്രശംസാവാക്കുകളിൽ കുടുങ്ങി തട്ടിവീണാൽ എന്നെ പറയരുത്‌ കേട്ടോ റോസ്മേരി..." അദ്ദേഹം ആദ്യമായി പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു..

കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം വജ്രം പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
"അയ്യോ..ഇല്ലില്ലാ..വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സംഗതിയായി ഞാനീ കൂടിക്കാഴ്ച്ചയെ വിലയിരുത്തുകയാണ്..."
മുഖത്തും പ്രകടമായി വരുന്ന ജാള്യത മറച്ച്‌ പ്രശംസകളിൽ പ്രത്യേക താല്പര്യമില്ലെന്ന മട്ടിൽ അവരോട്‌ യാത്രപറയുമ്പോൾ ഓഫിസ്‌ മുറിയിലെ കോർണ്ണർ ചെയർ കാലിയായിരുന്നു.

" നീ ലിഫ്റ്റിൽ പൊയ്ക്കോളൂ, എനിക്ക്‌ പുകവലിക്കുന്ന ദുശ്ശീലമുണ്ട്‌..പുറകെ എത്തിക്കൊള്ളാം "

അദ്ദേഹം താമസിയാതെ A6c തുറന്നകത്ത്‌ പ്രവേശിക്കുമെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും മുഹമ്മദ്‌ എന്നിൽനിന്നകന്ന് വളരെ ദൂരേക്ക്‌ പോകുന്നതായി എനിക്ക്‌ അനുഭവപ്പെട്ടു, അല്ലെങ്കിൽ സങ്കൽപ്പിച്ചു.

വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകളോളം തുടർച്ചയായി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അത്യാധുനികത നിറഞ്ഞ ഡാൻസ്‌ ഹാളിൽ നൃത്തം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. മങ്ങിയ വെട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ മുഹമ്മദ്‌ ഒരു സെന്റർ തീംലൈറ്റ്‌ പോലെ ശോഭിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുവടുകൾക്കും ചലനങ്ങൾക്കും വേഷാലങ്കാരങ്ങൾക്കും അത്യാധുനികതയുടെ പ്രൗഡികളില്ലാത്ത വൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുരുഷ സൗന്ദര്യമെന്ന് ഞാൻ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒരു ശക്തിയും.
മുഴക്കങ്ങളില്ലാത്ത സംഗീതവും താളംതെറ്റാത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുവടുകളും എന്നിലെ നർത്തകിയെ കൂടുതൽ ലഹരിപിടിപ്പിച്ചു.
"റിയലി ഏ ഫാബുലസ്‌ പെർഫോമൻസ്‌ ",
അദ്ദേഹം കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കുലുക്കുകയും , ആലിംഗനം ചെയ്യുകയും കവിളുകൾ ഉരസി ചുംബിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നിദ്രയിൽ മുക്കാൽ സമയവും ഞാനദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി ചിലവഴിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്റെ മനസ്സിനു പ്രഭാത ഉന്മേഷംനൽകുന്ന ഗസൽ ഓൺ ചെയ്ത്‌ പാലും, പത്രവും എടുക്കാനായി ഡോർ തുറന്നപ്പോൾ അവ നീട്ടികൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം ചിരിച്ച്‌ നിൽക്കുന്നു.

"എന്താത്‌..ഉറക്കമില്ലേ..?
മുഹമ്മദ്‌ ഇത്രയും നേരത്തെ ഉണരുമൊ"
എന്ന ചോദ്യത്തിനു സുബഹിക്ക്‌ ശേഷം ഉറങ്ങുന്ന ശീലമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നതായി ചുണ്ടുകൾ ചലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കേൾക്കാനാവുന്നില്ലായിരുന്നു.
എന്താണു എനിക്ക്‌ പറ്റിയതെന്ന വൈഷ്യമത്തോടെ A6c ലേക്ക്‌ കണ്ണുകൾ പായിച്ചു.

"മുഹമ്മദ്‌ മുസ്തഫ എന്ന സ്വർണ്ണ നെയിം പ്ലേറ്റ്‌ എവിടെപോയി ?"

ഏതൊ ഒരു നോർത്ത്‌ ഇൻഡ്യൻ നാമം ഒരു മരക്കഷ്ണത്തിൽ A6c ന്റ്റെ മുന്നിൽ തൂങ്ങുന്നു.
ലിഫ്റ്റ്‌ താഴേക്ക്‌ പോകുന്നതിന്റെ ശബ്ദവും ഐക്കൺ ഗ്രൗണ്ട്‌ ഫ്ലോർ കാണിക്കുന്നതായും മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ കൈവിരലിലെ വജ്രമോതിരം അറിയാതെ ഊരി കയ്യിലെടുത്തു.
ലിഫ്റ്റ്‌ താഴെയെത്തിയതും വിദേശ അത്തറിന്റെ ഗന്ധം അലിഞ്ഞില്ലാതായി. അദ്ദേഹം കാറിൽ കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ്‌ ധരിക്കും വരേക്കും A6c ന്റ്റെ മുന്നിൽ കാത്തു നിന്നു.
പിന്നെ ഞാനെന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌ കയറി മൊബൈലെടുത്ത്‌ ഓഫിസ്സിലേക്ക്‌ ഒരു സന്ദേശമയച്ചു.

"സിക്ക്‌ ലീവ്‌ "

ഇനി എന്ത്‌..?
അതെ, ഉറങ്ങിത്തീരാത്ത നിദ്രക്കുവേണ്ടി കാത്തു കിടക്കാം,
ചുവരു നോക്കി തിരിഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോഴും മനസ്സ്‌ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കായിരുന്നു.

"ആറാം നിലയിൽനിന്ന് ഗ്രൗണ്ട്‌ ഫ്ലോറിലേക്ക്‌ എത്ര പടികൾ കാണും..?"

എണ്ണം തെറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
നിദ്രയെ തേടി അലയുമ്പോഴും കൈകാൽപേശികൾ മുറുകുന്നത്‌ അറിയാമായിരുന്നു.
വെളുത്ത മേനിയിൽ പടികൾ ചവിട്ടിറങ്ങുകയും കയറുകയും ചെയ്തപ്പോഴത്തെ വിയർപ്പിന്റെ നനവുമായി ഞാൻ മെത്തയിൽ തളർന്ന് കിടന്നു!

43 comments:

  1. ടീച്ചര്‍ രണ്ടു വട്ടം വായിച്ചു,ഇങ്ങനെ സ്വപ്നം കാണല്ലേട്ടോ ഇനി.

    ReplyDelete
  2. ഇതൊരു സുന്ദരമായ പ്രണയ സ്വപനം പാവം റോസ് മേരി

    ReplyDelete
  3. അലസോലപ്പെടുത്തുക ,അവജ്ഞത എന്നിങ്ങനെ ഗൂഗിളിന്‍റെ ചില വികൃതികള്‍ കണ്ടു .അലോസരപ്പെടുത്തുക അവജ്ഞ എന്നൊക്കെ തിരുത്താന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ ,കഥ നന്നായി

    ReplyDelete
  4. സ്വപ്നം പോലെ ഒരു കഥ. കഥ പോലെ ഒരു സ്വപനം. മുഹമ്മദ്‌ മുസ്തഫ എവിടെ നിന്ന് വന്നു? എങ്ങോട്ടു പോയി? റോസ്മേരി അത്തറിന്‍റെ മണം ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ആറിനും മൈനസ് മൂന്നിനും ഇടയിലെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും അവള്‍ പടവുകള്‍ കയറിയിറങ്ങുകയാണ് സ്വപ്നത്തിലും, താഴെ ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോര്‍ ഇറങ്ങി അലിഞ്ഞില്ലാതായ ആ അത്തറിന്‍റെ പരിമളം തേടി.

    ReplyDelete
  5. കൌതുകകരമായി വായിച്ചുപോകാവുന്ന രചനാ ശൈലി..!


    ആശംസകള്‍ ..

    ReplyDelete
  6. ഗണിതസമീകരണങ്ങളുടെ യന്ത്രവിദ്യകളില്‍ ഉയരുകയും താഴുകയും ചെയ്യുന്ന ലിഫ്റ്റുകള്‍ പോലെ പ്രണയമെന്ന വൈകാരികാവസ്ഥയെ ചേര്‍ത്തുവെച്ചത് നല്ല രീതിയാണ്.

    വിശാലതയുടെ ഗ്രാമസൗഭാഗ്യങ്ങള്‍ വിട്ട് അക്ഷരമാലകളുടെ ഗണിതമന്ത്രങ്ങള്‍ കുരുക്കിട്ട അപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റുകളില്‍ തളക്കപ്പെട്ടുപോവുന്ന ആധുനിക കാലത്തെ ഏകാകിനികള്‍ക്ക് പ്രണയത്തിന് പുതിയ രൂപവും ഭാവവും കണ്ടെത്തേണ്ടി വരുന്നു....

    മനുഷ്യന്റെ കുടുംബസമവാക്യങ്ങളും, അതിജീവന തന്ത്രങ്ങളും, ആവാസവ്യവസ്ഥയും മാറ്റിയെഴുതപ്പെടുമ്പോഴും നിര്‍മലമായ അടിസ്ഥാന വികാരങ്ങളുടെ ബഹിര്‍സ്ഫുരണത്തിന് പുതിയ വഴിത്താരകള്‍ രൂപം കൊള്ളുന്നു.ഇപ്രകാരം കൈതോലകള്‍ വിരിച്ച നാട്ടിടവഴികളിലെ പ്രണയം ഐക്കണുകള്‍ അതിരിടുന്ന ലിഫ്റ്റുകളിലേക്ക് പറിച്ചുനടാന്‍ കഴിയുന്നതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനായി നിലനില്‍ക്കുന്നതും. അവനിലെ നന്മകള്‍ ഇനിയും അസ്തമിക്കാതിരിക്കുന്നതും...

    ഏകാകിനിയുടെ മനോവ്യാപരങ്ങളിലൂടെ പുതിയ കാലത്തിന്റെ നന്മകളിലേക്ക് വായനക്കാരെ കൂട്ടികൊണ്ടുപോവുന്ന ചെറിയ കഥ.....

    ReplyDelete
  7. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  8. The lady next door is a lady, easily seducible

    ReplyDelete
  9. ഒരുപാട് നാളായി ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട്, ടീച്ചറിന്റെ ആ വശ്യമായ ഭാഷയാണെന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വലിച്ചത്. ഭാഷാസൗന്ദര്യത്തിനപ്പുറം ഇതിലൊന്നും എനിക്ക് കാണാനായില്ല. സാധാരണ ഒരാണിന്റെ പെണ്ണുങ്ങളെ വശീകരിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ ഏത് സ്ത്രീക്കും അടുപ്പം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരാളിന്റെ സ്വഭാവം പറഞ്ഞു പോയി. പിന്നെ ആ സമയത്തെ സ്ത്രീകളിലെ മാറ്റങ്ങളും. അതെനിക്കൊരു പുതുമയായിരുന്നു. കാരണം ഈ വിഷയം ഞാൻ ഗേൾഫ്രണ്ട്സിനോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല,ഇതുവരെ.

    ആശംസകൾ.

    ReplyDelete
  10. ചില ഒറ്റപ്പെടലുകളിൽ നമ്മൾ സ്വപ്നത്തിലൂടെ ജീവിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും.
    അപ്പോഴും ഒറ്റ മാര്ഗ്ഗമുണ്ട്.
    ചുറ്റിനും നിന്ന് കണ്ടെത്തുക - ഒപ്പമാരുണ്ടെന്നു !!
    കഥ നന്നായി

    ReplyDelete
  11. സ്വപ്ന ജീവിയുടെ കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
    എഴുത്തില്‍ പരീക്ഷിച്ച ഈ പുതുമ കൊള്ളാം .

    ReplyDelete
  12. റോസ്മേരി എന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രത്തെ കുറിച്ച് കഥയില്‍ കൂടുതലൊന്നും പറയുന്നില്ലെങ്കിലും, അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന മനോവിഞ്ജത ഇന്നത്തെ ചുറ്റുപാടില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഒരുപാട് സ്ത്രീകളുടെ മാനസിക സംഘര്‍ഷങ്ങളിലേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നു. കുറച്ചു കാലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് വരെയുള്ള കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ നിന്നും നവ നൂക്ലിയര്‍ പാശ്ചാതലത്തിലേക്ക് പറിച്ചുനടപ്പെടുന്ന ഓരോരുത്തരും ഇത്തരം വ്യാകുലചിന്തകളുടെ കനലുകളില്‍ എരിഞ്ഞുതീരുന്നത് ഇന്ന് സര്‍വ്വസാധാരണമായ ഒരു സംഗതിയാണ്.
    വ്യസ്ത്യതമായ അവതരണം കൊണ്ട് കഥ ശ്രദ്ധേയമായി എന്ന് പറഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ.
    ഭാവുകങ്ങള്‍.

    ReplyDelete
  13. റോസ്‌ മേരിയുടെ സ്വപ്നത്തിന്‌ പ്രത്യേകമായിട്ടൊന്നുമില്ല.. സാധാരണ ഏത്‌ പെണ്ണും കാണുന്ന വെറും ഒരു പ്രണയ സ്വപ്നം..

    (എന്റെ അഭിപ്രായമാണ്‌ . വിമർശനമായി കാണരുത്‌)
    പക്ഷേ റ്റീച്ചറുടെ എഴുത്തിന്റെ ശൈ്ലി എന്നത്തേയും പോലെ എടുത്ത്പറയത്തക്ക രീതിയിൽ വേറിട്ട്‌ നിൽക്കുന്നു.. ആശംസകൾ..

    ReplyDelete
  14. sവല്ലാത്ത ഒരു സ്വപ്നം !!

    ആ മുഹമ്മദ്‌ എവിടെ പോയി ഒരു വാക്കും മിണ്ടാതെ?...

    ടൂറിസ്റ്റ് ഗൈഡ് അല്ലെ... ഒരു കറക്കം കഴിഞ്ഞു ഒഴിവുള്ള A6e ല്‍ വരുമായിരിക്കും!! :)


    അടുത്ത സ്വപ്നത്തിനു സമയം ആകുമ്പോഴേക്കും!!

    ReplyDelete
  15. റോസ്മേരി കാത്തിരിക്കട്ടെ, അദ്ദേഹം വരും.(മഞ്ഞിലെ വിമലയെപ്പോലെ ഇഷ്ടം തോന്നി ഈ റോസ്മെരിയോടും.) . ഇഷ്ടമായി.

    ReplyDelete
  16. സ്വപ്‌നങ്ങൾ മാത്രം കണ്ടു നടക്കുന്ന , വെറും ഒരു സാധാരണ പെണ്ണ്…എന്ന് വർഷിണി വർഷിണിയെക്കുറുച്ച` തന്നെ പറയുന്നു...പക്ഷേ ഇവിടേ റോസ്മേരിയുടെ ചിന്തകളിൽ ഒരു നിശ്വാസം കേൾക്കുന്നു..ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ദുഖവും....കഥക്ക് ആശംസകൾ

    ReplyDelete
  17. എണ്ണം തെറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..
    അതുപോലെ ചിന്തകളും നിഗമനങ്ങളും ഒക്കെ തെറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..വായനയില്‍ വളരെ മനോഹരമായി സ്വപ്നം പോലെ പലതും വരികളില്‍ സന്നിവേശിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു.
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  18. ഇത്തരം സ്വപ്നങ്ങള്‍ റോസ് മേരിയെക്കൊണ്ടു കാണിക്കാന്‍ വര്‍ഷിണിക്കേ കഴിയൂ.. നാട്ടിന്‍ പുറത്തു വളര്‍ന്നു ജീവിത സായാഹ്നത്തിലെത്തിയ എനിക്കുണ്ടോ ഇതൊക്കെ അസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു.?

    ReplyDelete
  19. സ്വപ്നലോകത്ത് പ്രണയിക്കുന്നതിന്റെ സുഖവും നോവും അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന കഥ നിന്റെ ശൈലിഗുണം കൊണ്ട് വേറിട്ട് നില്ക്കുന്നു പ്രിയ സഖീ ....

    ReplyDelete
  20. പുതുമയുള്ള കഥ. കഥയുടെ ആഴങ്ങളെയറിയാന്‍ എനിക്കിനിയും വായിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

    ReplyDelete
  21. ഒരു സ്വപ്നം പോലെ മനോഹരം ...

    ReplyDelete
  22. "മുഹമ്മദ്‌ മുസ്തഫ എന്ന സ്വർണ്ണ നെയിം പ്ലേറ്റ്‌ എവിടെപോയി ?"

    ReplyDelete
  23. സ്വപ്നം പോലെ നല്ലൊരു കഥ...... നന്നായിരിക്കുന്നു ഈ ശൈലി :)

    ReplyDelete
  24. ഒരു സ്വപ്നം എന്ന് പറഞ്ഞൂടാ ..അത്ര മനോഹരം
    ആയി കഥയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുക ആയിരുന്നു...
    ഈ എഴുത്തിന്റെ ശൈലി, കഥ പറഞ്ഞ രീതി
    അത്രയ്ക്ക് പിടിച്ചു..റോസ് മേരിയുടെ ചിന്തകള്
    വായനയിൽ നിന്ന് വേര്പെട്ടു പോവാതെ കൂടെ
    തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് കഥയുടെ വിജയം
    തന്നെ....

    പ്രദീപ്‌ മാഷ് കഥയെ വളരെ ആഴത്തിൽ തന്നെ
    വിലയിരുത്തി....

    ആശംസകൾ വര്ഷിണി....

    ReplyDelete
  25. വായിച്ചു ... അഭിനന്ദനീയം ..ആശംസകള്‍ ..നിദ്രയെ തേടി അലയുമ്പോഴും കൈകാൽപേശികൾ മുറുകുന്നത്‌ അറിയാമായിരുന്നു. വെളുത്ത മേനിയിൽ പടികൾ ചവിട്ടിറങ്ങുകയും കയറുകയും ചെയ്തപ്പോഴത്തെ വിയർപ്പിന്റെ നനവുമായി ഞാൻ മെത്തയിൽ തളർന്ന് കിടന്നു!"മുഹമ്മദ്‌ മുസ്തഫ എന്ന സ്വർണ്ണ നെയിം പ്ലേറ്റ്‌ എവിടെപോയി ?"
    വീണ്ടുംവരാം .. സസ്നേഹം
    ആഷിക് തിരൂർ

    ReplyDelete
  26. ഇഷ്ടായി ഈ സ്വപ്ന കഥ ട്ടോ

    ReplyDelete
  27. വൈകിയ വായന .

    നന്നായിട്ടുണ്ട് വർഷിണീ .

    എഴുത്തിൽ വരുത്തുന്ന ഇത്തരം പുതിയ രീതികൾ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നൂ .
    റോസ് മേരിയുടെ മാനസിക വ്യാപാരങ്ങൾ പരിചിതം പോലെ തോന്നി . അതായത് എതിർ റൂമിലെ നെയിം പ്ലേറ്റിനോട്‌ അല്ലെങ്കിൽ ലിഫ്റ്റിലെ സ്ഥിരം മുഖങ്ങളോട് ഒരു താൽപര്യം തോന്നാറില്ലേ ? അകാരണമായി ആ മുഖങ്ങൾ നമ്മെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യും . അതൊരു കഥയായി വന്നപ്പോൾ വായനക്ക് ഭംഗി കിട്ടി .

    ReplyDelete
  28. പഴയ വീര്യം കൈവന്ന പൊലെ ..
    തനത് ശൈലി കൈവിടാതെ
    തൊട്ടും തലോടിയും , പ്രണയത്തെ
    പറയാതെ പറഞ്ഞും , " നിഗൂഡമാം സ്പര്‍ശം "
    കൊണ്ട സ്വപ്നമണ്ടലത്തില്‍ നിന്നും ഇടക്ക്
    നേരിലേക്കും , ഇടക്ക് ഫാന്റസിയിലേക്കും
    മനസ്സിനേ കടത്തി വിടുന്ന അതെ ശൈലീ .
    ചില പേരുകള്‍ , സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണം തീര്‍ത്ത് നിറയും
    ഒന്നുമുരിയാടാതെ , ഒരു പുഞ്ചിരി പൊഴിച്ച്
    എത്ര പെട്ടെന്നാകും നമ്മളില്‍ നിന്നും മറയുന്നത് ..
    ചില മുഖങ്ങളില്‍ നാം എത്ര മുഖം തിരിച്ചാലും
    ചെന്നു കയറും , പിന്നെ അതിലൂടെയാകും മനസ്സിന്റെ സഞ്ചാരവും ..
    ആദ്യപാദം തൊട്ട് അവസ്സാനം വരെ സുഖമുള്ളൊരു ചെറുമഴ
    നിലനിര്‍ത്തനായി , സുഖമുള്ള നീറ്റലിന്റെ , കുളിരിന്റെ മഴ ..
    സ്നേഹം , സന്തൊഷം കൂട്ടുകാരീ ..!

    ReplyDelete
  29. ഒരു നവ ലിബറല്‍ പ്രണയകഥയെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കട്ടെ ....അത്രയേ പറയാന്‍ കഥയെപ്പറ്റി എനിക്കു പ്രാപ്തിയുള്ളൂ ... .....അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  30. വശ്യമായ ഭാഷ തന്നെ ടീച്ചര്‍..,.. സ്വപ്നവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത, ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്ന ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയുടെ ചിന്തകള്‍,..

    വായന തീരുമ്പോള്‍ സേതുവിന്‍റെ പാണ്ഡവപുരം ഓര്‍ത്തുപോയി.. അതിലെ ദേവി എന്ന കഥാപാത്രവും റോസ്മേരിയെ പോലെ സ്വപ്നത്തിലെ കാമുകനെ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.. അക്ഷരതെറ്റുകള്‍ സിയഫ് ഇക്ക പറഞ്ഞത് അതുപോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും കാണുന്നു.. :)

    നല്ലൊരു വായന സമ്മാനിച്ചതിന് നന്ദി ടീച്ചര്‍

    ReplyDelete
  31. മനപ്പായസത്തിനു മധുരം കുറയണ്ട!

    ReplyDelete
  32. സ്വപ്നത്തിന്റെ ചെപ്പു തുറന്നിതാ രണ്ടു ജീവിതങ്ങൾ !!!
    വളരെ മനോഹരമായി ആ സ്വപ്നക്കഥ ഇവിടെപ്പറഞ്ഞു
    ഇഷ്ടായി ടീച്ചറെ.

    ReplyDelete
  33. കൂടുതൽ പേർക്കും പ്രണയം എന്നത് ഒരു ഭ്രമം മാത്രമായിരിക്കാം. ചിലർക്ക് അത് ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽനിന്നും പൊന്തി വന്ന് ഒരു മഹാമേരുവായി വളരുന്നു. നഷ്ടപെടുന്ന വേളയിൽ ആ ആത്മാവിൽ ഒരു അഗ്നിപർവതം പൊട്ടാതെ അടക്കി ഒതുക്കുവാൻ ശ്രമിക്കും പാവം മനസ്സ്.. റോസ് മേരിയും അങ്ങിനെയാവാം. നല്ലകഥ സുന്ദരമായ അവതരണം. ആശംസകൾ ടീച്ചര്‍ !

    ReplyDelete
  34. ഒറ്റപ്പെടലിലെ മനോവ്യഥകൾ വായിക്കാൻ സുഖമുള്ള ഭാഷയിൽ... ആശംസകൾ..

    ReplyDelete
  35. നല്ലൊരു സ്വപ്നം പോലെ...

    ReplyDelete
  36. ഇത് സ്വപ്നമായിരുന്നോ ? അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  37. റോസ് മേരിയുടെ മനോവ്യാപാരങ്ങള്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്..
    സ്വപ്നം കാണാന്‍ ടാക്സ് കൊടുക്കേണ്ടാത്ത കാലത്തോളം റോസ് മേരിമാര്‍ സ്വപ്നം കാണട്ടെ ല്ലേ..:)
    നല്ല എഴുത്ത്..
    നല്ല കഥ...
    ആശംസകള്‍ സഖീ....

    ReplyDelete
  38. കഥ കൊള്ളാം.
    കുറച്ചു നല്ല കഥകള്‍ ഈ ബ്ലോഗ്ഗില്‍ വായിച്ചിട്ടുള്ളതിനാല്‍ ഇത് ടീച്ചറുടെ ഒരു ശരാശരി കഥയായി തോന്നി. എങ്കിലും ക്രാഫ്ടിലും എഴുത്തിലും പുലര്‍ത്തുന്ന ആ വര്‍ഷിണി ശൈലി പതിവ് പോലെ മനോഹരം.

    ReplyDelete
  39. ഇന്ന് സിറ്റികളിലും
    മറ്റും ജോലിയോടനുബന്ധിച്ച് ഫ്ലാറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്നവരുടെ
    ആശനിരാശകളടങ്ങിയ .. പ്രണയ തുടിപ്പുകൾ ഇതിലും നന്നായിട്ട് എങ്ങിനെയാ അവതരിപ്പിക്കുകാ അല്ലേ ..!


    ബൂലോഗത്ത് മാത്രം ഒതുക്കാതെ ഈ സഹയാത്രികനെ തീർച്ചയായും മറ്റ് വായനാ മാധ്യമങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കണം കേട്ടൊ എന്റെ ബൂലോഗ സഹയാത്രികയേ

    ReplyDelete
  40. ജീവിതം ഏകാന്തസാന്ദ്രമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥകളാണു നമുക്ക്‌ ചുറ്റും..
    താളനിബിഡമായ ഈ യാത്രയിൽ ഒരു മഴനീർക്കണം കണക്കെ കുളിരേകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ...അത്രമാത്രം
    നന്ദി പ്രിയരേ...അഭിപ്രായങ്ങൾ മാനിക്കുന്നു

    ReplyDelete
  41. തനിക്കു ചുറ്റുമുള്ളതെന്തിനെയും കാന്തത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ സ്വന്തമാക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ഒരു സ്വപനാടകയുടെ പ്രേമ ചിന്തകള്‍.

    ReplyDelete
  42. ഒറ്റയ്ക്കായി പോകുന്ന ഏതൊരാളും സ്ഥിരമായി കാണുന്നവരെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു പോയേക്കാവുന്ന ,സ്വപ്നം കാണാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍. മനോഹരമായി ചില പ്രയോഗങ്ങള്‍. മാനസിക വ്യപരങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്ര! എങ്കിലും കഥ എന്നതിലേക്ക് ഇനിയും നന്നാക്കാമായിരുന്നു എന്നൊരു അഭിപ്രായം ഉണ്ട് :)

    ReplyDelete
  43. നന്നായിരിക്കുന്നു കഥ.
    മനോഹരമായ ശൈലിയും....
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete

വാക്കുകള്‍ ചെപ്പിലൊളിപ്പിച്ചു വെയ്ക്കാതെ..

ഞാന്‍..

My photo
ബുദ്ധിയ്ക്കും യുക്തിയ്ക്കും പിടി തരാതെ പിന്തുടരുന്ന തോന്നലുകൾക്ക് ഭാവനയിലൂടേയും അക്ഷരങ്ങളിലൂടേയും നിറം കൊടുക്കുവാനുള്ള ശ്രമം….അതാണെന്‍റെ സൃഷ്ടികൾ, ഈശ്വരൻ കൂട്ടുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസത്തിന്‍റെ ശക്തി.. പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ സത്യം ,സ്നേഹം.. ഇതാണെന്നെ നയിയ്ക്കുന്നത്.. നോവിയ്ക്കാനും നോവിയ്ക്കപ്പെടാനുമുള്ള മാനസിക കരുത്തില്ലാത്ത....സ്വപ്‌നങ്ങൾ മാത്രം കണ്ടു നടക്കുന്ന , വെറും ഒരു സാധാരണ പെണ്ണ്…

അതിഥികള്‍..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...